اشعار شهادت حضرت امام رضا (ع)

منوی سایت

لینک دوستان

اشعار شهادت حضرت امام رضا (ع)

بازدید: 592

نیلی ترین رنگ ها بر پیکرش بود

 

معلوم بود امروز روز آخرش بود

 

معلوم بود آقای ما را زهر دادند

 

وقتی که می آمد عبایش بر سرش بود

 

دستی به پهلوی پر از درد خویش داشت

 

بر شانه دیوار دست دیگرش بود

 

دختر ندارد تا که دستش را بگیرد

 

پس لااقل ای کاش آنجا خواهرش بود

 

پا شد خودش را جمع کرد اما زمین خورد

 

این ضعف خیلی مایه درد سرش بود

 

اصلاً زمین خوردن برای او طبیعی است

 

از بس که دنبال صدای مادرش بود

 

در حجره بی فرش خود افتاده بود و

 

تصویری از گودال در چشم ترش بود

 

می گفت یا جدا "چرا خاکت نکردند "

 

حتی "کفن بر جسم صد چاکت نکردند "

علی اکبر لطیفیان

هر چند که از مدینه این جادوری

 

پرپر شده ی دسیسه انگوری

 

از خاک قدم های تو اما مستند

 

فیروزه تراش های نیشابوری‏

****

نخل زردم جوانه می خواهم

کفترم آب و دانه می خواهم


بر فراز مناره های حرم
گوشه ای باز لانه می خواهم

روی پرهای من بزن مهری
بی نشانم نشانه می خواهم

کفتر خانگی این حرمم
دانه از اهل خانه می خواهم

در کنار رواق دارالزهد
منزلی جاودانه می خواهم

از شما روز اول هر ماه
مثل مردم سرانه می خواهم

خانه جز این حرم نمی خواهم
پر پرواز هم نمی خواهم

آستان بوس خود خطابم کن
بد حسابم ولی حسابم کن

برکه ی خشکم و گل آلودم
کوثر معرفت گلابم کن

قسمت می دهم به جان جواد
بعد اگر خواستی جوابم کن

کرمت گر اجازه داد آقا
پیش چشم همه خرابم کن

من شبیه دعای بی روحم
روح ادعیه مستجابم کن

ای خداوند عشق یا احساس
نظری کن به خاطر عباس

درد من را تو خوب می دانی
حق همسایه را تو خوب می دانی

حق همسایه جا نیاوردم
نیست این شیوه ی مسلمانی

ولی ای با وفا پناهم ده
هرچه باشد تو از بزرگانی

لحظه ای که جنازه ام آمد
وای من گر که رو بگردانی

یوسف ار ماه کنعان بود
تو مه آسمان ایرانی

وای آقا چقدر می آید
به تو لفظ شریف سلطانی

گفته ام هر کنار در هر سو

ضامنم هست ضامن آهو

علی زمانیان

**********

چشم در تاثیر زیبایی از ابرو كمتر است

 

مستی ابروی یار از گیسوی او كمتر است

 

اصل زیبایی ست این كه پلك در بالای چشم

 

شك كند در صحن از امثال جارو كمتر است

 

یا به وقت بی خودی زائر به دور مرقدت

 

حس كند كه از خودش هشتاد كیلو كمتر است

 

بارها در تنگ آغوش ضریحت دیده ام

 

فاصله بین من و روح من از مو كمتر است

 

با حساب دنیوی در این حرم سر خم نكن

 

چون بهای چار زانو از دو زانو كمتر است

 

بس كه با نیت نخوردی زود باور می كنی

 

آب سقاخانه از یك مشت دارو كمتر است

 

از خودت بگذر به ترفندی كه در این بارگاه

 

عارف بالله هم گاهی از آهو كمتر است

مهدی رحیمی

دل همیشه غریبم هوایتان کرده است

 

هواى گریه پایین پایتان کرده است

 

وَ گیوه‏هاى مرا رد پاى غمگینت

 

مسافر سحر کوچه هایتان کرده است

 

خداش خیر دهد آن کسى که بال مرا

 

کبوتر حرم باصفایتان کرده است

 

چگونه لطف ندارى به این دو چشمى که

 

کنار پنجره هایت صدایتان کرده است ؟

 

چگونه از تو نگیرم نجات فردا را؟

 

خدا براى همین‏ها سوایتان کرده است

 

چرا امید ندارى مدینه برگردى؟

 

مگر نه آنکه خدا هم دعایتان کرده است ؟

 

میان شهر مدینه یگانه خواهرتان

 

چه نذرهاى بزرگى برایتان کرده است

 

تو آن نماز غریب همیشه‏ها هستى

 

که کوچه‏هاى خراسان قضایتان کرده است

 

سپیده‏اى و به رنگ شفق در آمده‏اى

 

کدام زهر ستم جابجایتان کرده است

علی اکبر لطیفیان

*********

با زمین خوردنت امروز زمین خورد زمین

 

آسمان خورد زمین عرش برین خورد زمین

 

وسط كوچه همینكه بدنت لرزه گرفت

 

ناگهان بال و پر روح الامین خورد زمین

 

این چه زهری است كه داری به خودت می پیچی

 

گاه پشت كمرت گاه جبین خورد زمین

 

از سر تو چه بگوییم؟ روی خاك افتاد

 

از تن تو چه بگوییم؟ همین ... خورد زمین

 

دگرت نیست توان تا كه ز جا برخیزی

 

ای كه با تو همه ی دین مبین خورد زمین

 

داشت می مرد اباصلت كه چندین دفعه

 

دید مولاش چه بی یار و معین خورد زمین

 

زهر اول اثرش بر جگر مسموم است

 

پهلویت سوخت كه زانوت چنین خورد زمین

 

پسرت تا ز مدینه به كنار تو رسید

 

طاقتش كم شد و گریان و حزین خورد زمین

 

به زمین خوردن و خاكی شدنت موروثی است

 

جد تشنه لبت از عرشه ی زین خورد زمین

جواد حیدری

************

 

 

 

 

دلم برای تو پر می کشد امام غریب

غمت ز سینه شرر می کشد امام غریب

زیارت تو که فوق همه زیارت هاست

دل مرا به سفر می کشد امام غریب

نگاه حسرت زائر به دیده منت

ز خاک پات اثر می کشد امام غریب

غبار جلوه نورانی قدمگاهت

چه سرمه ای به بصر می کشد امام غریب

چه نعمتی است که شوق زیارت حرمت

مرا به دیده تر می کشد امام غریب

چه با صفاست که آغوش مهربانی تو

مرا همیشه به بر می کشد امام غریب

فدای خوی رئوف تو ای گل زهرا

که دست مهر به سر می کشد امام غریب  

چه باغبان نجیبی که با نوازش خود

ز خار خسته ثمر می کشد امام غریب

همین که خسته ز باب الجواد می آیم

شب دلم به سحر می کشد امام غریب

لبم ز بوسه خاک قدوم بی بهره است

که نقش بوسه به در می کشد امام غریب

دل رمیده شبیه کبوتری خسته

ز صحن قدس تو پر می کشد امام غریب

تو آن رئوف تر از مادر و پدرهایی

که ناز را به نظر می کشد امام غریب

نگاه تشنه گواهی دهد که کار آخر

ز جام عشق تو سر می کشد امام غریب

فدای سینه سوزان زهر خورده تو

که سخت آه جگر می کشد امام غریب

محود ژولیده


این مطلب در تاریخ: شنبه 29 آذر 1393 ساعت: 0:9 منتشر شده است
نظرات()

نظرات


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی

ورود کاربران

نام کاربری :
رمز عبور :

» رمز عبور را فراموش کردم ؟

آمار سایت

افراد آنلاین افراد آنلاین : 1
بازدید امروز بازدید امروز : 26
بازدید دیروز بازدید دیروز : 24
بازدید سال بازدید سال : 15,666
بازدید کلی بازدید کلی : 171,381

تاریخ امروز امروز : جمعه 04 مهر 1399